Absinthe

Τα λιμάνια δεν τα έχω ιδιαίτερα συμπαθήσει. Κατά ένα περίεργο λόγο μου δίνουν την αίσθηση της αναχώρησης, της οριστικής όμως, ίσως ώρες ώρες και να με θλίβουν, σε αντίθεση με τα αεροδρόμια που κατά ένα επίσης περίεργο λόγο μου δίνουν την αίσθηση της απόλυτης ελευθερίας. Αυτό ίσως έχει να κάνει με το αγαπημένο μου στοιχείο του αέρα, το οποίο αστρολογικά δεν γνωρίζω πως ακριβώς ερμηνεύεται, ειδικά όταν είσαι Αιγόκερως με ωροσκόπο στους Διδύμους, ίσως δοθείσης της ευκαιρίας να ρωτήσω και την προσωπική μου αστρολόγο, η οποία πέρσι τέτοια εποχή μου έλεγε ότι το 2009 θα είναι η χρονιά μου, αλλά μερικά λαθάκια τα συγχωρώ, γιατί είμαι μεγάλη ψυχή, άλλως τε και οι επαγγελματίες δικαιούνται να λένε μερικές φορές και καμία αρλούμπα!

Έλεγα λοιπόν για τα λιμάνια και πρόσφτατα βρέθηκα να περπατώ στο παλιό πολύχρωμο λιμάνι της Κοπεγχάγης, το Nyhavn και σκεφτόμουνα πόσο διαφορετικά είναι τα πράγματα εκεί στο Βορρά. Αν και φυσιογνωμικά και ιδιοσυγκρασιακά ταυτίζομαι περισσότερο με το Νότο, κάθε φορά που επισκέπτομαι κάποια περιοχή του Βορρά νιώθω ότι τελικά ανήκω εκεί, είναι ίσως η οργάνωση, η τάξη, η ευγένεια, έστω πολλές φορές και η ψυχρή, αλλά αυτό ουδόλως με αφορά, γιατί ευγένεια να υπάρχει έστω και προσποιητή και πολλά πράγματα θα ήταν καλύτερα, είναι η αίσθηση ότι όλα εκεί λειτουργούν μια χαρά και η καθημερινότητα κυλά ομαλά, ίσως και μονότονα βέβαια, αλλά τελικά αυτό το προτιμώ από την νοσηρότητα και το άγχος της καθημερινότητας στο Νότο και δη στην Αθήνα. Βέβαια, μπορεί τα πράγματα να μην είναι τόσο ειδυλλιακά, όσο ας πούμε ένα παραμύθι του Άντερσεν, ίσως πίσω από την παραμυθένια ομορφιά της πόλης, να ρέει τόσο αλκοόλ, όσο να χαρακτηριστεί ιδιαίτερα ενοχλητικό, αλλοδαπές που πωλούν φτηνά τον έρωτα, σε μια από τις πιο ακριβές πόλεις στον κόσμο, όμως παράλληλα και στην πιο φιλική για τον πολίτη πόλη στον κόσμο κι αυτό το νιώθεις, έστω και στη σύντομη παραμονή σου εκεί. Απόλαυση να βαδίζεις χωρίς σκοπό στο Strøget, στην πεζοδρομημένη περιοχή της πόλης, να κάνει τσουχτερό κρύο και η υγρασία να σου περονιάζει τα κόκαλα και εσύ να χαζεύεις τα μικρά ξανθά όμορφα δανεζάκια να περπατούν με τους γονείς τους ή να κάνουν οικογενειακώς ποδήλατο, να απολαμβάνεις την απόκοσμη αίσθηση της άδειας πόλης κατά τις νυχτερινές ώρες, να αντικρίζεις καλοντυμένους Δανούς τη στιγμή κατά την οποία σου έρχεται η εικόνα ενός Αθηναίου την ώρα που σπρώχνει και σπρώχνεται για να μπει στο μετρό, ή την ώρα που κατεβάζει καντήλια καθώς έχει μποτιλιαριστεί στην Κηφισίας, να δημιουργείται ένα σουρεαλιστικό κοντράστ, άξιο κινηματογράφησης.

Η Κοπεγχάγη είναι όμορφη, πολύ όμορφη, γιατί και φαίνεται και είναι ανθρώπινη και παρά τις κλιματικές αντιξοότητες, γιατί πολλές φορές οι δυσκολίες ανοίγουν το μυαλό κι απελευθερώνουν ιδέες, αυτό που σίγουρα έχουν επιτύχει εκεί στον Βορρά, δηλαδή μια φιλική σχέση μεταξύ πόλης και πολίτη, απαλλαγμένη από ιδεολογικές και ιστορικές αγκυλώσεις, εμείς εδώ φαίνεται να το αναζητούμε ακόμα και να το ψάχνουμε.

Το άρθρο πάντως αυτό, το οποίο γράφτηκε μια πολύ κρύα και υγρή ημέρα στον μακρινό Βορρά, ακούγοντας το November Rain των Guns N΄Roses, δεν θα κλείσει με φωτογραφία, ως «είθισται», αλλά με τους Ibrahim Electric, τους απολαυστικούς Δανoύς τζαζίστες, γιατί εκτός από μπύρα Carlsberg, την οποία θα βρεις εκεί σε απίστευτη αφθονία, μπορείς να τους απολαύσεις σε κάποιο μπαρ, πίνοντας ακόμα και αψέντι (absinthe), που είναι και ο τίτλος του πολύ επιτυχημένου cd τους.

Advertisements

9 responses

  1. Λατρεύω λιμάνια και αεροδρόμια, μελαγχολώ με λεωφορεία και τρένα. Όπως διάβασα κάπου, οι Σκανδιναβοί είναι καλοί στις ιδέες που βελτιώνουν πρακτικά την καθημερινή ζωή. Ζητούμενο εδώ για μας. Φοβερό ζητούμενο.

  2. Βρέθηκες στη γειτονιά μου ;
    Και δε μιλάς ;
    Αγαπητε Τζων Μποη απ’ότι διάβασα αστρολογικα εχουμε τουλαχιστον άλλα 14 χρονια για να συμβουν οι τρομερες αλλαγες στη ζωή μας. 🙂
    Πάντως με τον ωροσκοπο στους Διδυμους εξηγειται αυτη η τρομερη σου ικανοτητα στον γραπτο λογο. 😉 Ενω προσωπικα ως καθαροαιμη εκπροσωπη του ζωδιου , τι να περιμενω ;

    Ωραια η ταξη, ωραία η οργάνωση, πολλά πραγματα ειναι ωραια εδω στο Βορρα (της Γερμανιας) από την άλλη δεν ειναι και τοσο τελεια οπως τα φανταζεται κανεις.
    Η Ελλάδα μειονεκτει σε πολλους τομεις. Θα ελεγα κυριως σε τομεις ανθρώπινης συμπεριφορας, εκτος αυτες των υποδομων. Μας λειπει η απόσταση. Η απόσταση του πληθυντικου ευγενειας στις συναλλαγες και τις σχεσεις που το απαιτουν.
    Από την άλλη, δεν ξερω αν μπορω να γινω κατανοητη…αλλά κουβαλώντας δυο κουλτουρες, η Ελλάδα μου μοιαζει πιο αέρινη….κι ειναι θαυμασιο αυτο

  3. μάλιστα, 42 τώρα + 14 ακόμα, άρα 56, πίστεψε με Violet, αυτές τις τρομερές αλλαγές σε εκείνη την ηλικία, τις τρέμω, με αντιλαμβάνεσαι ελπίζω 🙂

    Μια χαρά είναι η Ελλάδα απλά για διακοπές, για τα υπόλοιπα μακρυά κι αγαπημένοι.
    Πάντως στη γειτονιά σου ή τέλος πάντων κάπου εκεί στα γερμανόφωνα εδάφη θα ξαναβρεθώ σε λίγες εβδομάδες και τότε θα έχω εορταστική ανταπόκριση

    Αλήθεια, γιατί έκλεισες το blog;

  4. Είναι αλήθεια αυτό που λέει η Violet, ότι η Ελλάδα, ο Νότος, είναι πιο αέρινος, ότι τέλοσπαντων είναι μέρος που έχει τόσες δυσκολίες και πάλι νοιώθεις ελεύθερος, ενώ αλλού έχεις τόσες επιλογές, σε φροντίζουν τόσο καλά και νοιώθεις τόσο περιορισμένος, δεν ξέρω πως λειτουργεί αυτό και δεν μπορώ ούτε εγώ να εξηγήσω τι ακριβώς εννοώ, και να φανταστείς ανήκω σε αυτούς που τους Δανούς δεν τους βρίσκω καθόλου, μα καθόλου ψυχρούς, ίσα ίσα.

    Αλήθεια violet, u gave up blogging?

  5. Τζων Μποη, σέυχαριστω για το βρασινο χαμογελο που μου χαρισες μ’αυτο το :
    “Παρα είναι αέρινα όμως εδώ, δεν βρίσκετε;” 🙂
    Εεεε….όπως και να το κανουμε… στην Ελλάδα μπάζει από παντού….κυριολεκτικά και μεταφορικά 😉

    Για τις τρομερες αλλαγες που αναφερεις- ασχετα απο αστρολογικα και άλλα τετοια- δε νομιζεις πως ήδη τις βιωνουμε ; Και ότι σιγα σιγα μας διαβρωνουν αλλα ουτε που το παιρνουμε χαμπάρι; Σκεψου μονο πώς ήταν η ζωή μας πριν 20 χρονια χωρις κινητα, ιντερνετια, συγχρονες τεχνολογιες και τα ρεστα και από την άλλη με την ντοματα να ειναι ακομη ντοματα στη γευση ….τεσπα δε χρειαζεται να μακρυγορησω…ήδη εγινε σεντονι.
    Με το καλό να μας έρθεις στο Βορρα ξανα. Σημερα μας χιονισε στο Schleswig Holstein
    Οσο για το μπλογκ – σ’ευχαριστω κι εσενα τρολ για το ενδιαφερον- ήταν μια περιεργη εποχη το καλοκαιρι. Εκλειναν πολλα κεφαλαια , άνοιγαν άλλα..μια επιθυμια να ξεκινησω πολλα πραγματα από την αρχή. Το μπλογκ ενιωθα πως εξεφραζε την παλια μου ζωή.

  6. βραδινο…οχι βρασινο 🙂
    αλλα ετσι ειναι οταν πληκτρολογεις σε ενα νετμπουκ στο κρεβατι
    sorry

  7. …σαν ένα βιβλίο λοιπόν που γυρίζεις τις σελίδες του…
    εύχομαι τα επόμενα κεφάλαια να είναι εκείνα με το περισσότερο ενδιαφέρον για σένα.
    Πριν από κάποια χρόνια που βρέθηκα στο Αμβούργο Ιούνιο μήνα έπεσα σε χιονοθύελλα, πόσο δε μάλλον Νοέμβρη μήνα στο Schleswig Holstein…ξέρεις, μέρος αυτής της περιοχής ανήκει και στην Δανία, φαντάσου τώρα να έκαναν συλλαλητήρια οι Δανοί με λάβαρα και μαινόμενους παπάδες και πολιτικάντηδες, διαμαρτυρόμενοι για το γεγονός ότι και οι γείτονες Γερμανοί χρησιμοποιούν αυτή την ονομασία, για αυτό σου λέω, εδώ μπάζει από όλες τις πλευρές 🙂

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s