Το αρμυρίκι

Εικόνα 475-1

Θα μπορούσες να πεις ότι αποτελεί ένα ασαφές μέρος της εικόνας που έχουμε μέσα μας για το καλοκαίρι. Δεν έχει τη δροσιά των πλατανιών, δεν έχει τον παχύ ίσκιο των πεύκων, δεν διαθέτει ούτε καν τον εξωτισμό των κέδρων…

Μπορεί να μην αποτελεί την πρώτη μας επιλογή (στην πραγματικότητα, εκείνο απεχθάνεται τη δημοσιότητα), δίνει όμως λύσεις πολύ αξιόπιστες, ώρες ώρες μάλιστα σε καταπλήσσει με τις ικανότητές του. Έτσι και το εμπιστευτείς δεν θα σε προδώσει ποτέ, φτάνει όμως να το επιλέξεις, αυτό δεν θα σου φωνάξει ποτέ να έρθεις κοντά του, πολλές φορές μάλιστα θα σε αποτρέψει κιόλας, είναι κατά βάση μοναχικό, περήφανο, εγωιστικό και κάπως αυτάρεσκο.

Το αρμυρίκι είναι παράλληλα σκληρό και ανθεκτικό, ανθίζει στις ξέρες, δεν χρειάζεται ούτε κελαριστά νερά να βρίσκονται γύρω του για να το δροσίζουν, ούτε χώματα εύφορα κι αφράτα, το μόνο που χρειάζεται είναι να έχει ορίζοντα ανοικτό, να έχει πάντοτε μπροστά του μια προοπτική, το αρμυρίκι δεν κοιτάει ούτε δεξιά, ούτε αριστερά, ούτε και πίσω, το αρμυρίκι κοιτάζει μόνο μπρος, με κατεύθυνση πάντα προς τη θάλασσα (είναι κι αυτό μέρος της ιδιοτροπίας του). Αν βρεθείς δίπλα του θα σου προσφέρει απλόχερα τον ίσκιο του, δεν θα σε απογοητεύσει, αν το προσπεράσεις, μάλλον δεν θα το απασχολήσει ιδιαιτέρως, αυτό θα συνεχίσει και πάλι να κοιτάζει μπροστά, έτσι είναι η φύση του.

Το αρμυρίκι δεν είναι δέντρο καριέρας, δεν υπόσχεται τίποτα και σε κανέναν, όπως επίσης και δεν θα θελήσει κανείς να το καταστρέψει για να καρπωθεί τον ζωτικό του χώρο. Το αρμυρίκι μπορεί από ένα δέντρο όμορφο, να μετατραπεί σε ένα παραμορφωμένο κορμό με λιγοστά ξεροκαμμένα φύλλα προκειμένου να διασωθεί, το αρμυρίκι είναι αγωνιστής, το αρμυρίκι είναι και χαμαιλέοντας, θα περισώσει το τομάρι του πάσει θυσία, στην ανάγκη μάλιστα θα το προσφέρει και προς τέρψη των σφετεριστών του, θα στολιστεί με πολύχρωμα λαμπιόνια, θα τυλιχθεί με καλώδια ρεύματος και μπαλαντέζες, θα κρεμάσει πάνω του ηχεία, μικροφωνικές εγκαταστάσεις, μπαλόνια, πολύχρωμα φαναράκια, κουβαδάκια, μπρατσάκια, σωσίβια και πετσέτες θαλάσσης, μπορεί και το τάπερ με τα κεφτεδάκια, θα μετατραπεί σε μια ευφάνταστη καλοκαιρινή ατραξιόν, βουτηγμένο μέσα στην γκλαμουριά και στο υπερθέαμα (γιατί μπορεί να έχει σκληρή καρδιά αλλά έχει και αδύναμο χαρακτήρα), θα δεχτεί επιπλέον και τη συντροφιά ψυγείου με παγωτά ή καφασιών με μπύρες και αναψυκτικά και θα υπομένει στωικά τη φασαρία: «τρία κιλά παϊδάκια μάστορα και δυό κόκα κόλες, όχι τις λάιτ αδερφέ, ε ψιτ παιδί, μη ξεχάσεις το τζατζίκι και την τυροκαφτερή», συνοδεία, άλλοτε εγχώριας ή αλλοδαπής ποπ ηχορύπανσης (πάντως εάν υπάρχει κάποιος που ακούει Βάγκνερ στην παραλία, δεν θα είναι και πολύ στα καλά του) κι άλλοτε νταλκαδιαμένων λαϊκότροπων ασμάτων, που μιλούν συνήθως για άπονες γυναικείες καρδιές και άντρες όλο μπέσα. 

…κατά βάθος το αρμυρίκι παίζει κι αυτό έναν ρόλο, χρησιμοποιεί το σύστημα, με τον ίδιο τρόπο που το σύστημα χρησιμοποιεί το αρμυρίκι, δεν συμπαθιούνται βέβαια, αυτό είναι ολοφάνερο, το αρμυρίκι είναι μοναχικό και ιδιότροπο και το σύστημα απαιτητικό και ανάγωγο, έχουν συνάψει μεταξύ τους μια ιδότυπη σύμβαση συμβίωσης, το σύστημα βέβαια γνωρίζει τον χαμαιλεοντισμό του αρμυρικιού και το αρμυρίκι με τη σειρά του ξέρει πολύ καλά τις απαιτήσεις του συστήματος, γνωρίζει εν τέλει ότι, καλοκαίρι είναι, θα περάσει…

…στη φωτογραφία, το αγαπημένο μου αρμυρίκι σε ένα κυκλαδίτικο ακρογιάλι περιμένει για μία ακόμα φορά να προσφέρει τον ίσκιο του στην εστέτ οικογένεια του επίσης εστέτ Τζων Μπόη…

…μας ξέρει καλά και το ξέρουμε χρόνια τώρα, οικογενειακός φίλος πιστός, καμιά φορά λέμε και τα μυστικά μας, καθώς κοιτάζουμε όλοι μπροστά…

Advertisements

11 responses

  1. Πρωτον και κύριον : Αφησα το βλεμμα μου να ταξιδέψει σε αυτο το απίστευτο γαλάζιο της φωτογραφίας. Μπορεί να ηθελες να το ψιλοκρύψεις , μπορεί να έκανες ότι αδιαφορείς γι’ αυτό δίνοντας σήμερα τον πρωταγωνιστικο ρόλο στο αρμυρίκι (και καλά έπραξες), μπορεί να καταλαμβάνει μόλις το 1/10 της φωτογραφίας ίσως και λιγότερο….αλλά έλα που δεν μπορώ να πάρω το βλέμμα μου από πάνω του !

    Όμορφα που προσωποποιείς το αρμυρίκι! Δεν ξερω αν θα συμφωνουσα με όλες τις ιδιοτητες που του προσδίδεις (η αλήθεια είναι ότι ποτε δεν έκατσα να το σκεφτώ σαν μια τόσο πολυπρόσωπη ύπαρξη 😉 ),αλλά και μόνο που φυτρώνει εκεί…δίπλα στο κύμα….μαζί με ό,τι σημαινει για μας ελευθερία, ομορφιά, ξεγνασιά…το κάνει ξεχωριστό.

    Τα δικά μου λατρευτα αρμυρίκια τα βρήκα στο Γανεμα στη Σεριφο ένα καλοκαιρι, που όλο κι ολο ατην παραλία ήμασταν τρεις παρέες, αν και Αυγουστος, διάλεγες την σκια όποιου ήθελες και το έκανες για πάντα δικό σου.

    Μια ηρεμία ζηλευτη που μόνο τα τζιτζίκια χαλούσαν, μια θάλασσα διάφανη που και σε μεγαλο βάθος σε άφηνε να δεις τις γλωσσες στο βυθο να ανακατεύουν την λευκή άμμο, λίγο πιο πέρα βραχάκια γεμάτα αχινούς και χρωματιστά ψαράκια …

    Χρειάζομαι διακοπές 😉

  2. Α, πόσο μου έφτιαξες τη διάθεση μ’ αυτό το όμορφο κείμενο…
    Έτσι, να συνεχίσετε να κοιτάτε μπροστά και να απολαμβάνετε το δροσερό ίσκιο της ευτυχίας σας όλοι μαζί.

  3. απολαυστικό και ρεαλιστικά αισιόδοξο.

    Καλά να περάσεις και μη ρίξεις μαύρη πέτρα ε;

  4. Οι φώτος που έβαζες ήταν πάντα πολύ ωραίες, τώρα που είναι και καλοκαιρινές, ο ντίο μίο. Καλοκαίρι όλε.

    πσ
    πάρτε με παρακόρη αν θέλετε :p :p :p

  5. Θυμάσαι που μπέρδευα την κάπαρη με αρμυρίκι, γιατί δεν ήξερα τι εστί αρμυρίκι…

  6. Υπέροχο το αρμυρίκι της εστέτ οικόγενειας!Να περνάτε καλά εύχομαι.Καλές διακοπές και ένα όμορφο καλοκαίρι!

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s