Γεύση καλοκαιριού

xtapodaki-1

Την έκφραση: “Θα σε χτυπήσω σα χταπόδι”, πάντοτε τη θεωρούσα πολύ σαδομαζοχιστική (καθώς θύμα και θύτης υφίστανται μια σωματική καταπόνηση) κι επειδή εγώ δεν είχα ιδιαίτερη ροπή προς τον σαδισμό, αν και ο μαζοχισμός είναι ώρες ώρες το μεγάλο μου φόρτε, προτιμούσα να παραδίδω τα χταπόδια που έπιανα σε εμπειρότερα χέρια για να χτυπηθούν όπως τους άξιζε κι εγώ απλά καθόμουν και περίμενα το ψήσιμο τους, φτιάχνοντας πρώτα όμως τη θράκα, που εδώ που τα λέμε θέλει κι αυτό τη δική του μαστοριά.

Το ελληνικό καλοκαίρι, εκτός από ηλιοβασιλέματα γεμάτα αναμνήσεις, από το μπλε και το λευκό των νησιών, έχει αρώματα και γεύσεις μοναδικά, ένα πιάτο με ψητό χταποδάκι καλή ώρα, ένα κομμάτι κρύο καρπούζι, μπασταρδεμένη greek salad, μια σακούλα σκουπιδιών που την έχουν ξεσκίσει οι γάτες και αχνίζει στο λιοπύρι και η λίστα είναι μακριά…

…κάποτε ο Σαββόπουλος τα είχε πει καλύτερα, αλλά εγώ ως εστέτ και γκουρμές, at the same time βεβαίως, μένω σε μια από τις αγαπημένες εικόνες και γεύσεις του καλοκαιριού και προτείνω μάλιστα το εικονιζόμενο συνοδεία Ασύρτικου ή έστω σαμπάνιας (ναι, ναι, σωστά διάβασες, στο εστετολόγιο άλλωστε μπήκες, τι ήθελες να δεις, ρετσίνα;) και ασφαλώς καλή διάθεση, καλή παρέα, αλλά και καλή καρδιά (στη μάταια τούτη πλάση, όλα εδώ θα μείνουν, κρίμα δεν είναι να μην πάμε τουλάχιστον χορτάτοι και αγαπημένοι;)

…αν το καλοσκεφτείς, δεν θέλει και πολλά ο ευζωιστής άνθρωπος για να περάσει καλά, ίσως απλά και να αρκεί να κοιτάς τα μάτια της/του, καθώς σε ξυπνούν τα τζιτζίκια το πρωί και απλά να θεωρείς ότι εκείνη τη στιγμή γεννιέται ο κόσμος όλος…

Advertisements

7 responses

  1. Καλό καλοκαίρι και από εδώ. Τώρα που είδα και όλες τις φωτογραφίες σου, το πίστεψα. Ήρθε το καλοκαίρι…
    Ρετσίνα; Α πα πα! Κουνήθηκα από τη θέση μου!

  2. Χρόνια ήμουν κατά της ρετσίνας. Φέτος κάνω την εξαίρεση.
    Δοκίμασε το “σε φόντο ροζέ” δηλαδή την ροζέ ρετσίνα του Κεχρή από ξινόμαυρο…

    ΥΓ. Σε όσους βάζουν το χταπόδι και τα κάρβουνα βάζω το γούλισμα 🙂

  3. Φίλτατε Ιωάννη, ρετσίνα δεν βάζω στο στόμα μου, δεν δύναμαι, διάβασα κι εγώ για τη ρετσίνα του Κεχρή στην Καθημερινή της Κυριακής και ομολογώ ότι βρήκα εξαιρετικά ενδιαφέρουσα την παρουσίαση, από την άλλη όμως να κάνεις το ξινόμαυρο ρετσίνα είναι κρίμα κατά τη γνώμη μου. Φαντάζεσαι να βγει κάποιος και να κάνει ρεστίνα το Pinor Noir ή το Riesling; Εστετική ασέβεια!

    Υ.Γ.: εντάξει, σύμφωνοι, στο γούλισμα δε σε φοβάμαι 🙂

  4. Πολυ σωστα διατυπωνεις οτι ο ευζωιστης δε θέλει και πολλά για να είναι ευτυχισμένος. Ισως ακριβως επειδη ξερει να εκτιμησει την αξια των απλων (που μονο απλα δεν ειναι αν το καλοσκεφτει κανεις) πραγματων.

    Το χταποδακι το έχω συνδυάσει με ελαφρά αρωματικό ούζο, πάντα καλοψημένο σε θράκα και ποτέ προβρασμένο . Με κρασί αν και το έχω δοκιμάσει, δε μου πάει τόσο πολύ

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s