Ναύπλιο for ever!

001-1-1 (2)-2

Τελικά όση σχέση έχει ο Φάντης με το ρετσινόλαδο, άλλη τόση εγώ έχω με τα Golden Boys.

Βέβαια, ως Golden Boy μπορεί να τα έχω κάνει θάλασσα, αλλά ως εστέτ πάντως κάνω θραύση!

Εικόνα 051-1

Κερασιά καριέρας

kerasia1-1-1

Να πω ότι δεν συγκινήθηκα βλέποντας τους καρπούς των μηδαμινών μου προσπαθειών;

Να πω ότι η καρδιά μου δεν σκίρτησε, κάνοντας Dum Tek Tek, όπως λέει και η ευειδής νεαρά Τουρκάλα αοιδός, μπρος στη θέα της προκομμένης μου κερασιάς;

Όχι, δεν θα πω τίποτα από όλα αυτά, απλά να πω ότι όλα τα λεφτά εδώ είναι το πλαστικό πανεράκι, το οποίο σύμφωνα με απολύτως αξιόπιστες μαρτυρίες του άμεσου οικογενειακού μου περιβάλλοντος, χρονολογείται από τα μέσα της δεκαετίας του ΄60!

Αμ πως!

Η μολόχα

Εικόνα 376-12-1

Όλα τα λεφτά βέβαια είναι το χειροποίητο δαντελωτό κουρτινάκι κι η γιαγιά που κρυφοκοίταζε μέσα από το παραθύρι, αλλά όμως δεν απαθανατίστηκε, γιατί σε αυτό το σεπτό blog η φίρμα είμαι μόνο εγώ!

Επίσης, στο βάθος βρισκόταν μια μικροσκοπική κουζίνα κι ένα τραπέζι στρωμένο με βαμβακερό καρώ πορτοκαλί τραπεζομάντηλο, στο οποίο βρισκόταν πάνω του ένα ταψί με κατσικάκι και αχνιστές ροδοκόκκινες πατάτες.

Η μυρωδιά τους με έσειρε από τη μύτη και με έφτασε έξω από αυτήν την αυλή…

…τώρα γιατί εγώ διάλεξα να κεντράρω πάνω στο γεράνι (μολόχα το λένε στο χωριό μου), τι να πω, από έναν εστέτ μόνο τέτοια να περιμένεις…

…σε προειδοποιώ πάντως, θα έχει και συνέχεια 😉