Περί ευζωίας ο λόγος

Τόσο καιρό γράφω εδώ – ας πούμε – για την ευζωία και ποτέ ως τώρα δεν προσπάθησα να δώσω έναν ορισμό της.

Τι είναι ευζωία λοιπόν, που θα ρωτούσαμε σε ένα λεύκωμα;

Ευζωία, είναι να αντικρύζεις ένα παιδικό χαμόγελο και να νιώθεις ότι έγινες αυτομάτως ο πιο αισιόδοξος και ευτυχισμένος άνθρωπος του κόσμου!

Καθώς έχω την τύχη να μου ξεδιπλώνεται καθημερινά αυτή η ευλογία και να βλέπω έτσι τον κόσμο όλο και πιο όμορφο, ακόμα κι αν ξέρω ότι δεν είναι, ανατρέχω σε μια γιορτή της Δύσης, η οποία στη Γερμανία έχει τη δική της ομορφιά. Στις 11.11 το πρωί της 11ης ημέρας του ενδέκατου μήνα κάθε έτους κορυφώνεται η γιορτή του Αγίου Μαρτίνου, κυρίως στις καθολικές περιοχές γύρω από τον Ρήνο, με τα παιδιά σε αυτή τη γιορτή να έχουν τον πρώτο λόγο.

Η γιορτή του Αγίου Μαρτίνου είναι γνωστή βέβαια σε όλο το Δυτικό κόσμο και ο εν λόγω Άγιος, από τους πιο δημοφιλείς του Καθολικού εορτολογίου, γιορτάζεται δε με ιδιαίτερο τρόπο σε πολλές χώρες στην Ευρώπη, κυρίως στην Καθολική, αλλά και στην Αμερική.

Ο Μαρτίνος λέει η ιστορία ήταν ένας Ρωμαίος στρατιώτης ο οποίος έζησε γύρω στον 4ο αιώνα μ.χ.. Ανικρύζοντας μια μέρα κάποιον ζητιάνο, τον λυπήθηκε και αποφάσισε να του δώσει τον μισό στρατιωτικό του χιτώνα για να ζεσταθεί. Το ίδιο βράδυ, λέει η ιστορία, είδε τον Ιησού στον ύπνο του να φορά τον χιτώνα του κι έτσι βαφτίστηκε Χριστιανός, ακολούθησε μοναστική ζωή και στη συνέχεια έγινε Αρχιεπίσκοπος στην Τουρ της Γαλλίας.

Ο Άγιος Μαρτίνος, θεωρείται ο προστάτης άγιος των φτωχών, των αδυνάτων, αλλά και των βαρελοποιών και των ταβερνιάρηδων, η ημέρα αυτή συνδέεται με την γιορτή του κρασιού και της αμπελουργίας. Η ημέρα της γιορτής του Αγίου συμπίπτει με την έναρξη της λεγόμενης αγροτικής χρονιάς, καθώς από αυτή ακριβώς την ημέρα, κατά τη διάρκεια του Μεσαίωνα, οι αγρότες ξεκινούσαν να οργανώνουν τις νέες τους καλλιέργειες, να νοικιάζουν νέα χωράφια και να ξεπληρώνουν τα παλιά τους χρέη. Μια τέτοια ημέρα δεν θα μπορούσε παρά να εορτασθεί με άφθονο κρασί και φαγητό (το έθιμο επιβάλει χήνα ψητή!).

Για τα παιδιά στη Γερμανία – κυρίως στις περιοχές γύρω από τον Ρήνο – είναι μια ξεχωριστή μέρα, η λεγόμενη Martinstag, μέρα γιορτής, κατά την οποία τα πιστιρίκια μαζεύονται και κατασκευάζουν χάρτινα φαναράκια και τραγουδώντας παιδικά τραγούδια, πηγαίνουν από σπίτι σε σπίτι, λαμβάνοντας δώρα και διάφορες λιχουδιές. 

Ευζωία λοιπόν είναι ακριβώς αυτό, το αυθόρμητο παιδικό χαμόγελο, η παιδική ανεμελιά, η διάθεση να αισθάνεσαι ότι όλος ο κόσμος αρχίζει και τελειώνει σ΄ ένα τραγούδι, σε μια μικρή γιορτή, η αίσθηση του αυθορμητισμού και της παιδικότητας, ανεξάρτητα από την οποιαδήποτε ηλικία…

…ε ναι, όλα τα άλλα απλά είναι βαρίδια… 

Υ.Γ.: …και μιας και μιλάμε για παιδιά, στο επισυναπτόμενο βιντεάκι από το youtube, ακούμε ένα γερμανικό παιδικό τραγουδάκι που μας μιλάει για τον Schnappi, τον μικρό κροκόδειλο.

Advertisements

3 responses

  1. Σ’ευχαριστω..
    δε θυμομουν…..Ρωτουσα τη μητερα μου πριν λίγες μερες, ποτε ηταν που βγαιναμε με τα φαναρακια στους δρομους….ήξερα ότι ηταν τον Νοεμβρη, αλλα δε θυμομουν τη γιορτη, ουτε την ημερομηνια.
    Ουτε κι εκεινη θυμοταν

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s