Όλα τα λεφτά βέβαια είναι το χειροποίητο δαντελωτό κουρτινάκι κι η γιαγιά που κρυφοκοίταζε μέσα από το παραθύρι, αλλά όμως δεν απαθανατίστηκε, γιατί σε αυτό το σεπτό blog η φίρμα είμαι μόνο εγώ!
Επίσης, στο βάθος βρισκόταν μια μικροσκοπική κουζίνα κι ένα τραπέζι στρωμένο με βαμβακερό καρώ πορτοκαλί τραπεζομάντηλο, στο οποίο βρισκόταν πάνω του ένα ταψί με κατσικάκι και αχνιστές ροδοκόκκινες πατάτες.
Η μυρωδιά τους με έσειρε από τη μύτη και με έφτασε έξω από αυτήν την αυλή…
…τώρα γιατί εγώ διάλεξα να κεντράρω πάνω στο γεράνι (μολόχα το λένε στο χωριό μου), τι να πω, από έναν εστέτ μόνο τέτοια να περιμένεις…
…σε προειδοποιώ πάντως, θα έχει και συνέχεια 
Άλλη η μολόχα κι άλλο το γεράνι νομίζω…
Σκίζουν οι φωτό σου. Οι δε βοκαμβίλιες, άλλο πράμα…
Σταυρούλα, η μολόχα ανήκει στην κατηγορία των γερανιών, προσωπικά μου αρέσουν όμως περισσότερο από τα γεράνια που όλοι ξέρουμε…
Οι μπουκαμβίλιες είναι άλλο πράμα αλλά και το Ναύπλιο επίσης στα φόρτε του αυτή την εποχή, βέβαια η συγκεκριμένη μολόχα προέρχεται από ρουμελιώτικο κήπο
Καταπληκτικές αυτές οι όλο χρώμα φωτογραφιες!
Μολόχες τις λέει και η μάνα μου, έτσι τις ήξερα κι εγω,μετά ήρθε ο σύντροφος και βάλθηκε να τις λέει γεράνια….τεσπα. Ανάλογα πού βρισκομαι τις ονοματιζω
Αλλά οι μπουκαμβιλιες στο Ναυπλιο τετοια εποχη…απαιχτες!!!
μα να λες τη μολόχα γεράνι είναι πραγματικά ντροπή
Μολόχα και πάλι μολόχα!
Στο Ναύπλιο πάντως Violet, ανθίζουν οι ωραιότερες μπουκαμβίλιες της οικουμένης, μείνε συντονισμένη και σε λίγες ημέρες θα έχω σούπερ πράμα για ανάρτηση
Μολόχα και ξερό ψωμί!!
@Violet: Το ίδιο πρόβλημα έχω και εγώ με την γυναίκα μου για την ονομασία της μολόχας αλλά δεν πτοούμαι! Βάστα γερά!