Κους κους με ψάρι

 

Η συγκεκριμένη ταινία (Κους Κους με ψάρι - La Graine et le Mullet) του Τυνήσιου Αμντελατίφ Κεσίς θεωρήθηκε από τους κριτικούς ένα μικρό κινηματογραφικό διαμάντι.

Το συγκεκριμένο ψάρι (τσιπούρα γαρ) θεωρήθηκε από τον γράφοντα ως μια τεράστια γαστρονομική πανδαισία.

Back to the roots

Δεν γινόταν αλλιώς!

Γύρισα πίσω στο ταπεινό μου χωριουδάκι, μακριά από το ασφαλιστικό, τα σκουπίδια, τις διακοπές ρεύματος και τις απεργίες…

…με το bonus που πήρα έστησα μια φτωχική καλύβα με καλάμια, όπως βλέπεις…

…ζω όμορφα εδώ, ναι πολύ όμορφα…

…η Χαβάη ήταν χάλια, δεν είχα πάρει και λεφτά από το σπίτι…

…τώρα πια δεν με ενδιαφέρει να πάω κάπου που δεν έχω πάει…

…θέλω να μείνω πια σ΄αυτό το σπίτι…

…θα στήσω μια άλλη εστέτ ζωή εδώ για πάντα, ναι, αλήθεια σου λέω, είναι τόσο συγκινητικό, το ξέρω…

…θα πορευτώ έστω και με αυτά τα λίγα, έστω και μ΄ εκείνη την υγρασία να μου περονιάζει τα κόκαλα και τον υγρό θαλασσινό αέρα να μπαίνει με θράσος ανάμεσα από τις καλαμιές της φτωχικής μου καλύβας…

…μου αρκεί πλέον αυτή, η λιτή σπαρτιάτικη ζωή…

…ο άνθρωπος τελικά δεν χρειάζεται πολλά αν το καλοσκεφτείς…

Give me a break!

 

…μήπως με παίρνεις και μιλάαααααει;

…βρε μπας και είμαι ήδη στη Χαβάααααααααη;

…λεφτά δεν έχει πια στο σπίιιιιιιιτι, το ATM αγκομαχάααααααει…

…μάλλον θα είμαι στη Χαβάαααααη, πάντως δεν είμαι πια στο σπίιιιιιιιτι, πήγα κάαααααπου που δεν έχουμε πάααααααει…

…ευρώ δεν έχει πια στο σπίιιιιιιιιτι, το κινητό δεν απαντάααααααει….

…αχ ωραααααία που είναι στη Χαβάααααααη… 

Μα πόσο εστέτ μ΄έκανες Θεέ μου!

“Της εξοχής τα… πρωινά θα τα βρούμε ξανά αγκαλιά στο κρεβάτι (;) και δεν πειράζει που τόσο νωρίς (;) θα κοιτάμε χωρίς να γυρεύουμε κάτι (;)”

I did it my way (2)

..να ένας λόγος για να υπάρχει ένα blog…

…απλά για να χαλαρώνει…

…σήμερα το μενού έχει τρούφα με ορτύκια…

…κοπιάστε στο φτωχικό μου!

Όταν ανθίζουν πασχαλιές

Τα τραγούδια του, άλλοτε μελαγχολικά, άλλοτε θλιμμένα κι άλλοτε χαρούμενα, κεφάτα, αλλά και σαρκαστικά, μελωδίες ερωτικές, τρυφερές, καθαρές, απλές και άμεσες, τραγούδια γεμάτα δύναμη, σπάνια απλότητα, ανθρωπιά και αυθεντικό λαϊκό συναίσθημα… 

“Θα ‘ταν δώδεκα του Μάρτη, μεσημέρι Κυριακής

τότε που ‘φευγες στρατιώτης, μ’ ένα τρένο της γραμμής…”

Τι περίεργα παιχνίδια παίζει η ζωή…

12 του Μάρτη του 2005 ήταν που έφυγε ο Σταύρος Κουγιουμτζής, πριν από 3 χρόνια ακριβώς, όπως λέει και το τραγούδι του σε στίχους Μιχάλη Μπουρμπούλη…

 …αυτοί είναι οι άνθρωποι οι οποίοι αποτελούν τελικά τα πρότυπά μου, όσοι δεν χρειάζονται να φωνάζουν, όσοι ζουν αθόρυβα και διακριτικά, δεν έχουν ανάγκη τα φώτα της δημοσιότητας, τις εντάξεις και τα γκρουπαρίσματα για να πορευτούν, εκείνοι οι οποίοι τελικά φεύγουν αθόρυβα, αλλά που με το έργο τους βγάζουν τόση ένταση, όση χρειάζεται δηλαδή για να εμπνεύσουν και να αφήσουν το στίγμα τους ανεξίτηλο στο χρόνο… 

“Xελιδονάκι του Mαγιού, πόσο πολύ σου μοιάζω

όταν ανθίζουν πασχαλιές κι όταν αναστενάζω…”

Στο κρεβάτι αδέρφια μου, στο κρεβάτι!

Αδύνατον να σηκωθείς από το κρεβάτι μετά από 3ήμερο, αδύνατον!

Ούτε κι ένας εστέτ δεν μπορεί να ησυχάσει πια…

…και ο Θεός έπλασε τη γυναίκα!

Woman I know you understand
The little child inside the man,
Please remember my life is in your hands,
And woman hold me close to your heart…

Τάδε έδη: John Lennon…

…τελικά αυτοί οι Γιάννηδες θα πρέπει να είναι πολύ αισθηματίες…

Το παρόν ιστολόγιο πάντως προειδοποιεί:

Η ξεκούραση κάνει καλό στο σεξ!

Καλό τριήμερο

Χαμόγελα (…κι ύστερα ήρθαν οι μέλισσες)

…με ταλαιπώρησε πολύ αυτή τη μέλισσα για να την βάλω στο «κάδρο»…

…στο τέλος όμως μου έκανε τη χάρη…

…νομίζω ότι μου χαμογέλασε κι από πάνω…

Johnny, ich träum so viel von dir!

 Αγαπητή μου Marlene,  

Είναι δύσκολο να με καταλάβεις, το ξέρω, όμως δεν σου έκρυψα ποτέ ότι είμαι εστέτ…

…πέρα όμως από αυτό μου το κουσούρι, έχω κι ένα άλλο χειρότερο, το οποίο σου έχω αποκρύψει…

…ξέρεις, είμαι και πατριώτης!

…ω ναι! Είμαι!

Σε λίγες ημέρες θα βγω στους δρόμους και θα βροντοφωνάξω για τα δίκαια που με πνίγουν και που κάθονται σαν κόμπος στον λαιμό, θα γίνω η ψυχή των συλλαλητηρίων…

…δεν μπορώ όμως να βγω στην πιάτσα νεγκλιζέ, όπως καταλαβαίνεις…

…αποφάσισα λοιπόν, ότι ένα ρετουσαρισματάκι στην πρόσοψη θα ήταν αναγκαίο, καθώς όλο και κάποια κάμερα θα ζουμάρει πάνω μου…

…να βγω σαν κορινθιακή σταφίδα, δεν δύναμαι και δεν πρέπει…

Δεν είχα άλλη επιλογή, πήρα τηλέφωνο ένα από τα εκατοντάδες spa, τα οποία βρίσκονται πλησίον της οικίας μου και σήμερα ετοιμάζομαι για μια αναστήλωση προσώπου – σώματος, καθώς ο καλλωπισμός δεν θα πρέπει να είναι προνόμιο μόνο των γυναικών, αλλά και των 100% εστέτ ανδρών…

Δεν θα κάνω τίποτα το εξεζητημένο, να, απλά θα ξεκινήσω με ένα scrub σώματος από μαύρη ζάχαρη Καραϊβικής, κανέλα Κεϋλάνης, ροδόνερο Βουλγαρίας, αμυγδαλέλαιο Αρκαδίας, στη συνέχεια θα απλώσω πάνω μου μια πλούσια ενυδατική σοκολατένια μάσκα λάσπης από τα λουτρά του Καϊάφα, κακάο Ισημερινής Γουινέας, χυμό από φρέσκια καρύδα Ταϊτής, βούτυρο από στάνη Μετσοβίτικη, γιαούρτι full fat από την τσαντίλα και στο τέλος θα τυλιχθώ μέσα σε ένα ζεστό κουκούλι από γνήσιο μετάξι Θιβέτ, μέχρι να γίνω νόστιμος σαν αχνιστή μους σοκολάτας…

Τώρα πια, ελπίζω κι εσύ να συνειδητοποίησες πόσο εστέτ είμαι…

Όσο για τα πατριωτικά μου αισθήματα, ε, κάνε λίγη υπομονή λατρεμένη, θα τα διαπιστώσεις κι αυτά εν καιρώ…

…προβλέπω μάλιστα να σηκώνονται μέχρι τα άγια κόκαλα του Μεγαλέξανδρου και του Βουκεφάλα από το σοκ και το δέος…

Αιώνια δικός σου

Johnny