Rougets aux graines de sésame

 

Μπαρμπούνι μου, μπαρμπούνι μου θαλασσινό

και ψάρι του πελάγου όσο μποράς φυλάγου

όσο μποράς φυλάγου, αχ ψάρι του πελάγου…

Το μάθανε, το μάθανε πως σ’ αγαπώ

ολόχρυσό μου ψάρι, ποιός θέλει να σε πάρει…

Φουσκοδεντριές

Πότε να ‘ρθή η άνοιξη, να ρθη το καλοκαίρι,

να βγάλω τα ποδήματα, να ποδηθώ τσαρούχια,

να πάρω δίπλα τα βουνά, ορθό το μονοπάτι,

για να σουρίξω κλέφτικα να μαζευτούν οι κλέφτες…

Bem vindo!

«Δεν τραγουδάω τα fados, εκείνα τραγουδούν μέσα μου…»

  Αμάλια Ροντρίγκεζ

Ο χρυσός μας φέρνει πιο κοντά

Ήθελα κάτι απλό, λειτουργικό και εύχρηστο, πάντα όμως στα δικά μου μέτρα…

…μάλλον τα κατάφερα…

Εστέτ παραληρήματα

Το να είσαι εστέτ δεν είναι καθόλου απλή υπόθεση…

 

Είναι σαν να γουργουρίζει το στομάχι σου από την πείνα για μέρες κι εσύ πεισματικά να αρνείσαι να φας σπανακόρυζο με φέτα και ελιές θρούμπες ή έστω έναν τραγανό αστακό thermidor με περίτεχνη διακόσμηση από φύκια wakame…

 

Το να είσαι εστέτ είναι ένα κουσούρι το οποίο, είτε το κουβαλάς από γεννησιμιού σου, είτε απλά το υποδύεσαι σαν δευτεροκλασάτος κομπάρσος σε ελληνική βιντεοταινία των eighties…

 

Είναι σαν να τρως σούσι σε κομ ιλ φο εστιατόριο, λούμπεν αλλά και συγχρόνως τρέντυ γειτονιάς της πρωτευούσης και παράλληλα τα μέσα σου να κλαίνε από αηδία με την ωμή ψαρίλα, αλλά εσύ όμως με τα έξω σου να δείχνεις ότι είναι σαν να απολαμβάνεις ξεροψημένο χταποδάκι στη σχάρα, νύχτα με πανσέληνο του Αυγούστου, σε κάποια παραλία της Αμοργού…

Το να είσαι εστέτ τελικά είναι πολύ μεγάλο φορτίο…

Είναι σαν να έχεις ολοκληρώσει επιτυχώς μια ηφαιστειώδη ερωτική συνεύρεση κι αντί να πιάσεις το πακέτο με τα Marlboro για να ανάψεις ένα τσιγάρο – όπως άλλωστε απαιτούν τα πατροπαράδοτα κλισέ του σεξ – εσύ να παραμένεις πεισματικά όλη τη νύχτα με το γλυκό άρωμα των χειλών της στο στόμα και με τη θεία μυρωδιά του κορμιού της στο δέρμα σου, στέλνοντας στο διάολο και την νικοτίνη, αλλά κι όλα τα κλισέ της οικουμένης…

Το να είσαι εστέτ είναι τελικά μια στάση κατ΄ εξοχήν πολιτική…

Είναι σαν να θέλεις να χορτάσεις χωρίς ενοχές, τύψεις και αναστολές τις εφήμερες υλικές απολαύσεις της ζωής, αλλά παρά το γεγονός ότι είσαι κουλτουριάρης και ενδεχομένως πούλησες κάποτε και τον Οδηγητή στο Πανεπιστήμιο, ίσως να πέρασες κι εσύ από το Πολυτεχνείο, όπως τόσοι και τόσοι, ή έστω έχεις κάνει διατριβή στον Κορνήλιο Καστοριάδη, αλλά στη ζούλα διαβάζεις Nitro, στέλνεις στον αγύριστο τα κούφια ιδεολογικά σου ευφυολογήματα, αλλά πάνω από όλα το ακέραιο του δυσκοίλιου χαρακτήρα σου…

Το να είσαι εστέτ είναι τελικά μια κατάσταση μεγάλου ψυχικού – πρωτίστως – κομφορμισμού…

Είναι σαν να μετατρέπεις καθημερινά το ευτελές σε ακριβό, τη φτώχεια σε ευμάρεια και την τεχνική ζωής στην υψηλή τέχνη του (ευ) ζειν, με ότι αυτό συνεπάγεται…

 

…γιατί εκτός των άλλων, όπως θα αντιλαμβάνεσαι, λατρεμένε άγνωστε αναγνώστη, ο εστέτ είναι παράλληλα κι ένας παρεξηγημένος φιλόσοφος της καθημερινότητας, έτοιμος να πετροβοληθεί παντιοτρόπως και πανταχόθεν…

Προσπάθησε να τον κατανοήσεις…ε, δεν είναι δα κι ο Βέλτσος…

Canção do Mar

Γιατί εστέτ χωρίς ταξίδι είναι Πορτογαλλία χωρίς fados.

My Valentine’s romantic gift

Το περσινό της δώρο ήταν αξιοπρεπές.

Φέτος άραγε τι να μου σκαρώνει;

Home sweet home

…γιατί, σε τούτες, τις κρύες ημέρες του χειμώνα, δεν υπάρχει τίποτα πιο σημαντικό από τη θαλπωρή και τη ζεστασιά του φτωχικού σου…

Help Desk

…το γραφείο ενός εστέτ…

Για την Φάβα που το ζήτησε…

Εμμονές

 

“…even old New York was once New Amsterdam
Why they changed it I can’t say
People just liked it better that way…

Every gal in Constantinople
Lives in Istanbul, not Constantinople
So if you’ve a date in Constantinople
She’ll be waiting in Istanbul…”

…από το γνωστό, εύθυμο τραγουδάκι του 1953…

…το βασίλειό μου σήμερα για λίγη λιακάδα σε τούτη τη γωνιά του κόσμου…

Η φωτογραφία από το Anadolu Kavağı της Πόλης